Dissosiyatif kimlik bozukluÄŸu (DID), iki veya daha fazla farklı kimliÄŸin veya kiÅŸilik halinin, bir bireyin içinde – ve alternatif olarak kontrolünü elinde bulunduran – ciddi bir durumdur. Bazı insanlar bunu bir sahiplenme deneyimi olarak tanımlar. KiÅŸi ayrıca, sıradan unutkanlık ile açıklanamayacak kadar geniÅŸ olan hafıza kaybına uÄŸramaktadır.

DID, ayrı kişiliklerin çoğalması yerine kimlik parçalanmasıyla karakterize bir hastalıktır. Rahatsızlık bir maddenin veya genel tıbbi durumun doğrudan psikolojik etkilerinden kaynaklanmaz. DID, 1994 yılına kadar, birden fazla kişilik bozukluğu olarak isimlendirildi. Bu durum, durumun daha iyi anlaşılmasını yansıtacak şekilde değiştirildi; yani, kimliklerin çoğalması ya da ayrı kimliklerin büyümesinden ziyade parçalanma ya da parçalanma ile karakterize edildiği . Bu nadiren bildirilen bir bozukluk daha yaygın hale geldikçe, tanı tartışmalıdır.

Bazıları, DID hastalarının kolayca hipnotize olduğundan, semptomlarının iyatrojenik olduğuna ve terapistlerin önerilerine yanıt olarak ortaya çıktıklarına inanmaktadır. Bununla birlikte, beyin görüntüleme çalışmaları, bazı hastalarda doğrulanmış kimlik geçişlerine sahiptir.

DID, kimlik, bellek ve bilincin çeşitli yönlerini tek bir çok boyutlu benliğe entegre etmekteki bir başarısızlığı yansıtmaktadır. Genellikle, birincil kimlik bireyin verilen adını taşır ve pasif, bağımlı, suçlu ve depresifdir. Kontrolde olduğunda, her kişilik durumu, ya da değişmiş gibi, ayrı bir tarih, benlik imajı ve kimliği varmış gibi deneyimlenebilir. İsmin özellikleri, isim, yaş ve cinsiyet, kelime bilgisi, genel bilgi ve baskın duygudurum gibi özellikleri birincil kimlik ile örtüşür. Belirli koşullar ya da stresler belirli bir değişimin ortaya çıkmasına neden olabilir. Çeşitli kimlikler birbirlerini bilmeyi reddedebilir, birbirlerini eleştirebilir veya açık çatışma içinde gibi görünebilir.

Sahiplik biçimli kimlikler genellikle, bir ruhaniyet veya başka bir doğaüstü varlığın, kişinin kontrolünü ele geçirmiş gibi görünen davranışlar olarak tezahür eder. Dünyadaki birçok mülk devleti kültürel veya manevi bir pratiğin normal bir parçasıdır; Bu mülkiyet durumları, istenmeyen durumdayken, sıkıntıya ya da bozulmaya neden olduğunda ve bir kültürel ya da dini uygulamanın bir parçası olarak kabul edilmediğinde bir bozukluk haline gelir.