Dezavantajlı sosyal bağlılık bozukluğu /Engelli Sosyal Etkileşim Bozukluğu

Dezavantajlı sosyal bağlılık bozukluğu /Engelli Sosyal Etkileşim Bozukluğu

Tanım

Dezavantajlı sosyal bağlılık bozukluğu (DSED), bir çocuk herhangi bir sebepten dolayı anne babadan uygun beslenmeyi ve şefkat göstermediğinde ortaya çıkabilecek iki çocukluk bağlanma bozukluğundan biridir. Bu yerine getirilmemiş ihtiyaçların bir sonucu olarak, çocuk ebeveynlerle sıkı sıkıya bağlı değildir ve birincil bakım verenleriyle olduğu kadar yabancılarla da rahattır. DSED ayrıca disinhibisyon eki bozukluğu olarak bilinir.

belirtiler

DSED’li çocuklar yetişkin yabancılardan korkmazlar ve ilk kez yeni insanlarla tanışmaktan çekinmezler. Bunun yerine, aşırı samimi, yabancılara karşı çok konuşkan ve hatta bilinmeyen yetişkinlere sarılmaya veya sarılmaya bile başlayabilirler. Bir yabancı, kendisiyle konuştuğunda veya onlara dokunduğunda çocuk korkusuz göstermez. DSED’li bir çocuk tanıdık olmayan bir kişiyle birlikte hareket etmekte tereddüt etmeyebilir ve ebeveynlere veya birincil bakıcılara yabancılara yaklaşma izni verilmesini istemez. DSED belirtileri genç yaşlarda devam edebilir, ancak durumun yetişkinliğe kadar sürdüğü bilinmemektedir.

Nedenler

Uygun olmayan erken bakım ortamları, bir bağlanma bozukluğuna yol açabilir. Altı ay ile 2 yaş arasındaki bebekler kurumsallaşmış (örneğin, terk edilmiş veya yetimhanelerde kaybettikten sonra yetimhanelerde bırakılmış), değişen veya tutarsız aile ortamlarında (koruyucu bakımda olduğu gibi) zaman geçirmiş veya travma veya şiddetli acı çekmişlerdir. ve devam eden duygusal ve sosyal ihmal, DSED’i geliştirme riski altındadır. Her ne kadar DSED’in çoğu çalışması post-kurumsallaşmış ve koruyucu çocuklarla yapılmış olsa da, benimsenen veya teşvik edilen tüm çocukların bağlanma bozukluğu geliştirmediği söylenemez. DSED’li çocukların sergiledikleri ayrımcılığın, artık çocuğun evlatlık veya koruyucu ebeveynler gibi birincil bakıcılara bağlanma veya bağlanma eksikliğinden bağımsız olduğu düşünülmektedir.

Tedaviler

DSED için psikoterapötik tedavi, çocuğu ve aileyi veya birincil bakıcıları içerir. Çocuk ve aile koşullarının değerlendirilmesi üzerine, bireysel bir tedavi planı geliştirilir. Tedavi, çocuk için rahat bir ortamda oyun terapisi veya sanat terapisi gibi etkileyici terapileri içerebilir. Tedavinin amacı, ailenin çocuğun tanısını anlamasına yardımcı olmak ve çocuğun sosyal ve duygusal gelişimini ilerletmek için çocuk ve birincil bakıcılar arasındaki bağı güçlendirmektir. Bazı araştırmacıların DSED’in aslında bir bağlanma bozukluğu ya da benzer bir bağlanma temeline sahip tamamen ayrı bir bozukluk türü olarak düşünülüp düşünülmeyeceğini sorması önemlidir. Gelecek çalışmalar, bunun böyle olup olmadığını ve tedavi protokollerinin ayarlanması gerektiğine karar vermede yardımcı olacaktır.

Tags: No tags

Leave Your Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *