Besleyici Dikkat, Benlik ve Benlik Saygısı

Parlak Ä°ngiliz çocuk doktoru ve çocuk psikiyatristi DW Winnicott, geliÅŸmekte olan bebeÄŸin / çocuÄŸun, kendisini gerçekten görülerek ve bu gerçek algısına bakan kiÅŸi tarafından cevap verildiÄŸinde kendini tanıması gerektiÄŸini gözlemledi. ÖrneÄŸin, bir bebek hantal ve yorulduÄŸunda ve bir ebeveyn bunu algıladığında (kelimeleri olsun veya olmasın) yanıt verdiÄŸinde, bebeÄŸe verilen bu yanıtın anlamı ÅŸudur: “Ben uykulu olduÄŸunu görüyorum. Ne hissettiÄŸini, uykun olduÄŸunu. Uykulu hisseden sizsiniz. Rahat ve uyumak için sana yardım etmek istiyorum . ”

Bu, duygu, gerçek anlamda algılanan karmaşık deneyimler sayısının basitleştirilmiş bir örneğidir ve çocuğun nihai bireysel, eşsiz ve değerli kendilik hissine büyük oranda katkıda bulunduğu kendisini tanımasına yardımcı olmaktır.

Bununla birlikte, bazı ebeveynler nörolojik ya da karakterolojik olarak kendi kendine emiyor ya da çocuÄŸun duygu ve ihtiyaçlarını görmemeye ya da daha karışık bir ÅŸekilde çocuÄŸa kendi üzerine bir ÅŸeyler yansıtmayı … önemliyse, çocuÄŸun deneyimlerini yanlış algılayarak- sonuçta aÄŸrı ve karışıklıkla ortaya çıkıyor çocuk için.

Gerekli olan erken besleyici ilgi eksikliÄŸi, hayal kırıklığı, acı ve öfke yaratır . Öfke, acı verici kalıcı bir sonuç doÄŸurabilir – çocuÄŸun sevimsiz olduÄŸu ve temel deÄŸere sahip olmadığı kanaatleri. Bu çarpıtılmış inanç, okulda, iÅŸte ve iliÅŸkilerde gözle görülen baÅŸarılara raÄŸmen kolayca elde edilemez ve yetiÅŸkinliÄŸe kadar devam edebilir.

Bu hastaların kendileri için ne kadar az ÅŸefkate sahip olduklarından etkilendim. Uzun süredir devam eden derin öfkenin, “Ben sevimli deÄŸilim, benim için yanlış bir ÅŸey var” inancını kronik olarak besleyen zehirli bir yakıt olabilir. Bu derin köklü öfke, yetiÅŸkinlik döneminde ortaya çıkabilir; örneÄŸin, ihmal ve dikkatsizlik gibi yaÅŸanan durumlara karşı aşırı tepkiler – bir restoranda kötü hizmet verilmesi.

In terapi , hasta arasında neler hatırladığını mümkün olduğunca spesifik ayrıntılı bir şekilde keşfetmek çocukluk esastır. Bazen, hastadan öğrenebileceğim şey temelinde, hastamın doğru algılama ve onaylama yolunda hastanın ne kadar az aldığından daha açıktır. Bu hastalar sıklıkla düşük benlik saygısı ile erken çocukluk döneminde besleyici dikkat eksikliği arasında bağlantı kurmazlar.

Ebeveynleri bu yollarla başarısızlığa uğrayan birçok hastanın özenle özenli ebeveyn olduklarını gözlemledim. İçgüdüsel olarak kendi çocuklarına, kendilerinin almadıkları dikkati besleme kalitesini sağlarlar. Bazen benim için merhameti teşvik etmek ve benlik saygılarını beslemek için kendi çocukları için ne yaptıklarını / yaptıklarını ve ebeveynlerinin onlar için yaptıklarını arasındaki farka dikkat çekmek benim için yararlıdır.

Yetkili bir terapist doğal olarak hastanın duygularına ve düşüncelerine dikkat eder ve onları mümkün olduğunca doğru bir şekilde hastaya yansıtmaktadır. Bu, hasta yardım için ne getirirse getirsin, önemli bir süreçtir. Erken gelişiminde besleyici dikkat eksikliği olan hastalar için, bu süreç kendiliğinden önemli bir onarım deneyimidir.