AYRILMA-BİREYLEŞME KURAMI-Margaret S. Mahler  1.Bölüm

Mahler ve arkadaşları erken bebeklik üzerine yaptıkları çalışmalar sonraki bir çok psikodinamik çalışma yapan kuramcının ilham kaynağı olmuştur. Bunlar arasında greenberg, masterson, kohut kernberg vb

Margaret S. Mahler’dir. Çocukluk psikozlarını psikoanalitik çerçevede kuramsallaÅŸtıran bu çocuk analisti, aynı zamanda normal çocuk geliÅŸimi alanına da önemli katkılarda bulunmuÅŸtur.

Mahler ve arkadaşları yaptıkları çalışma normal veya normale yakın ayrılma bireyleşmesi olan çocuklarla olmuştur. Bu çalışmalar ile insanın psikolojik doğumu ile psikolojik doğumunun çakışmadığını ve birbirini desteklemediğini tespit etmişlerdir

Onlara göre psikotik çocuk ile bebeklerinin aslında psikolojik doğumlarının gerçekleşmediği konusunda benzerlik taşımaktadır. Çünkü nasıl bebeklerin psikolojik doğumları gerçekleşmediyse, psikotik çocuklarında psikolojik doğumları sekteye uğramıştır. Bunun için normal gelişim basamkalarını belirlemişlerdir

Mahler ve arkadaşlarınına göre normal gelişim basamakları şunlardır.

1. Normal otistik dönem (yaşamın 1. ayı)
2. Simbiyotik dönem (2-5. aylar)

III. Ayrılma-bireyleşme dönemi

9. Ayrımlaşma altdönemi (5-9. aylar)
10. Alıştırma altdönemi (9-15. aylar)
11. a) Erken alıştırma altdönemi
12. b) Esas alıştırma altdönemi
13. Yeniden yaklaşma altdönemi (15-24. aylar)
14. a) Yeniden yaklaşmanın başlangıcı
15. b) Yeniden yaklaÅŸma krizi
16. c) Krizin bireysel çözümleri
17. Bireyliğin sağlamlaşması ve duygusal nesne sürekliliğinin başlangıcı (24-36. aylar ve ötesi)

1.Normal otistik dönem (yaşamın 1. ayı)

Hayatın birinci ayıdır. Temel iÅŸlev hayatta kalma ve vücudun dengesini korumaktır. İçgüdüsel temelde geçirildiÄŸi görülen bu yaÅŸam eresinde amaç hayatta kalmaktadır. Anneye gönderilen aÄŸlama sinyalleri kendisini korumak için hayati bir iÅŸleve sahiptir. KoÅŸulsuz her ihtiyacı karşılanan çocuk, onu otistiktik yörüngeden çıkaran erken dönem narsistik tepkilerdir. Anne bakımı(ihtiyaçlarının karşılanması) onu dış dünyaya karşı korumaktadır. Bakım veren kiÅŸi (anne) bir dış ego görevi görmektedir annenin bakımı onu sadece korumakla kalmıyor aynı zamanda onun algılarının dış dünyaya açılmasının da önünün açmaktadır. Mahler bu süreci, “libidinal kateksisin ilk kayması” (the first shift of libidinal cathexis) olarak adlandırır ve simbiyotik döneme geçiÅŸi belirleyen bu deÄŸiÅŸimi, bir bakıma “kabuÄŸun kırılması” olarak niteler (Mahler 1968).

2.Simbiyotik dönem (2-5. aylar)

Bu dönem 2-5 ayları arasındaki süreci kapsar. Ben ve ben olmayan ayrışmış değildir.Dışarısı ile içerisi ilgili farklılıklar konusunda sadece sezgisel şüpheleri vardır. Çocuk zamanla iyi olanla kötü veya acı veren arasında farkı anlamaya başlar bu dönemde ve bu ayrım bölünme mekanizmasının temelini oluşturan düzenektir.

otistik dönemden simbiyotik döneme geçiş haz veren şeylerin vücudunun dışından veya dışarıdan verildiğinin anlaşılması ile gerçekleşir.

Doyum verene dış nesneye karşı engelleme yeteneği de sembiyotik nesne algısı ve egonun fark edilmesi ile başlar. Yani haz algısı ve anne algısı birlikte oluştuğundan dolayı ertelenme durumu annenin hatırlanması ile eşdeğerdir

5.ayın sonlarına doğru bebek iyice dış dünyanın farkına varır ve hazzın dış dünya kaynaklı olduğunun fark eder. Bu dönemde ona bunu sağlayan kişinin anne olduğu anlaşılır ve anneye karşı herkese verdiğinden farklı bir tepki verir.

simbiyotik dönemin en temel ve doğal özelliği anne ile ikili birim içinde sağlıklı bir duygusal bağın kurulmasıdır. Çünkü bu diğer tüm ikili ilişkilerin temelini oluşturacaktır. Bu dönemin doyurucu bir şekilde  geçirilmesi sonraki ayrışma bireyleşmeyi de kolaylaştıracaktır.

NOT: Ayrılma-bireyleşme dönemi bir sonraki yazıda ele alınacaktır