Beyniniz Yaşam Deneyimlerinde Anlamını Nasıl Bulur?(psikolog gözüyle)

Günlük hayat deneyimlerindeki anlamı çocuklarınız ve öğrencileriniz nasıl buluyor? Kelimeleri, olayları ve ilişkileri nasıl anlamlandırırız?

Çığır açan bir araÅŸtırmaya göre , Güney Kaliforniya Ãœniversitesi’ndeki araÅŸtırmacılar insanların hayat hikayelerini yorumlayarak anlam kazandığı beynin bölgelerini tespit ettiler (Dehghani et al., 2017).

Psikologlar ve anlatıcı araştırmacılar uzun zamandır hikayelerin anlam kazanmanın özünde olduğunu ve çevremizdeki dünyayı nasıl anladığımızda önemli rol oynadığını biliyorlar. İlk kez, beyin bölgelerini haritalandıran nörologlar, üç etnik kökenden katılımcılar anlamlı anlatılara maruz kalmışlardır.

Bu araÅŸtırma karmaşık ve karmaşıktı. AraÅŸtırmacılar, kiÅŸisel hikayelerin 20 milyondan fazla Ä°ngiliz dili blog mesaj dizgisine girerek kırk konuyu daralttı. Her konu Mandarin Çince ve Farsça’ya çevrilmeden önce bir paragrafa yoÄŸundur. Daha sonra paragraflar Ä°ngilizce’ye geri çevrildi.

Hikayeleri üç dile çevirmek, diller arasındaki beyin aktivasyonunun kalıplarını keşfetmek için yapıldı. 90 katılımcı eşit olarak Amerikalılar, Çinliler ve İranlılar arasında bölündü.

Katılımcılar kırk farklı öyküyü okudukça, beynleri bir fMRI kullanılarak tarandı. Çalışma, alfabe veya dile bakılmaksızın insanların hikayelerini nasıl işledikleri konusunda olağanüstü evrensel bir şey buldu. Aslında, araştırmacılar beynin varsayılan mod şebekesi (DMN) olarak adlandırılan kısmının yüksek düzeyde anlam ve anlama içerdiğini keşfetti.

Bu çalışmadan önce DMN, araÅŸtırmacılar tarafından “dinlenme hali” olarak tanımlandı ve insanlar harici odaklı görevlerde bulunmadıklarında yüksek etkinlik gösterdiler (Raichle, 2015). Ayrıca, “zihin dolaşımı” (Smallwoood & Schooler, 2015) ve kendini yansıtma ile ilgiliydi (Qin & Northoff, 2011).

Ä°lginçtir, psikologlar meditasyon , kendini yansıtma ve zihin dolaşımı gibi “dinlenme devletleri” nin hayatın anlamını bulmamıza yardımcı olan araçlar olduÄŸunu keÅŸfetti . Aslında, Harvard araÅŸtırmacıları uyanma saatleri boyunca hayalimizdeki aktivitenin yüzde kırk yedisini hesapladığını keÅŸfetti ! Zihin dolambaçlı ve hayal gücü yaratıcı düşünceyle baÄŸlantılı.

Artık beyindeki DMN bu dinlenme, yaratıcı işlevleri birlikte derin ve anlamlı bir şekilde bir araya getirmekte önemli bir rol oynuyor gibi görünüyor.

Aynı ekip USC araştırmacıların bir hikâyenin seyri sırasında artan bazı DMN düğümlerinde etkinliğin bulundu ve hikayeleri güçlü içerdiği zaman en iyiydi ahlaki değerlere (Kaplan ve ark., 2016).

Bu nevrofizyolojik araştırmalarla ebeveynler ve öğretmenler neden ilgisini çekmeli ve biraz heyecanlı olmalı? Çünkü hayat deneyimlerinin anlamını yapmak, çocukların sağlıklı, uyarlanabilir ve bakım veren yetişkinler olarak nasıl büyür ve geliştiklerinin farkındadır. Çocukların yaşam, okul, arkadaşlıklar ve aktivitelerde anlam bulmalarına nasıl yardımcı olacağını keşfedersek, gelişmelerini o kadar çok öğreneceklerdir.

Hikaye Anlatma Gücü

Hikâye anlatımının ayırdedici bir özelliği, zaman içindeki bilgi ile bütünleşmemizi ve anlam bulmamızı gerektirir. Bir öykünün anlamını kavramak için, sözcükler, olaylar ve ilişkiler arasındaki bağlantıları bulmalıyız.

USC araÅŸtırması, öykünün dil ve kültürü aÅŸtığını gösteriyor. Bu bilgi, ebeveynlik , öğretim, ulus-inÅŸası ve barış yapımı için çok büyük etkilere sahiptir . Öykülerin, dürüstlük, benlik bilinci ve empati gibi niteliklerin geliÅŸimini etkileme gücü bulunduÄŸunu gösterir . İnsan beyninin öykülerine aynı ÅŸekilde tepki verdiÄŸini gösterir – yüksek anlam seviyelerinde baÄŸlanma.

Sinirbilimi hakkındaki bu son araştırma, öyküleri çocuklarla ve gençlerle paylaşmanın ve karakter övmelerini ve anlam oluşturma yoluyla kendilik- kimliğini keşfetmenin yollarını öğretmek için kullanmanın önemini güçlendiriyor .

Yetişkinler, çocukların kendi hayatlarından filmleri, kitapları ve hikayeleri tartışırken anlam ve amaç bulmalarına yardımcı olur. Derin sorgulamalarla, iyi bir film bir çocuğun kimliğini şekillendirmeye yardımcı olabilir. Hikayeler, çocuklara ve gençlere dünyayı yeni ve farklı şekillerde görmek ve onları olumlu hareket haline getirmek için yardımcı olur. Hikaye anlatımı aynı zamanda nesiller arası öğrenme için bir yol oluşturur. Yaşam hikayelerini paylaşmayı içeren yaşlılar ile gençler arasındaki sohbetler, derin anlamlar üretme potansiyeline sahiptir.

Hikayeler hepimizden daha büyük bir dünyanın bir parçasını hissetmemize yardımcı olur. İnsanlar yüksek anlam seviyelerinde ilişki kurduklarında, farklılıkları köprü kurabilir, önyargıları dökebilir ve yaralı ilişkileri iyileştirebilirler.

şişli psikolog,istanbul psikolog, mecidiyeköy psikolok,çocuk psikoterapist ,psikolog, osmanbey psikolog

PSÄ°KOHELP

şişli Şubemiz: Fulya Mah. Ortaklar Cad. Mevlüt Pehlivan Sok. Şıpka Apt.  No:4  Daire:11  mecidiyeköy / İstanbul

Beyin ve Davranış  Araştırma Görevlisi Tarafından

Korkunç deneyimler korkunç anıların geride bırakıyor . Bu hatıralar daha dikkatli olmayı öğrenmemize yardımcı olabilir. Ancak post-travmatik stres bozukluğu (TSSB) ve endişe olan insanlar için kendi başına yıkıcı olurlar . Korkunç deneyimlerden öğrendiğinde beyinde neler olduğuna dair yeni bir çalışma, beynin korku sisteminin bozulduğu bozukluklar için tedavilerin gelişimini şimdi yönlendiren bilgiler sağlar.

Nature Neuroscience dergisinde yayınlanan araştırma, deneyimlerin, daha önce de düşündüğü gibi, merkezi amigdala adı verilen, lateral amigdala olmayan bir bölgede, bir tehdit algısına bağladığını keşfetti. Yanal amigdalar korku temelli öğrenmeyle alakalı görünüyorsa da, keşif rolünün merkezi amigdala etkinliğe bağlı olduğunu ileri sürer. Bu bulgu, daha ileri araştırmalarla destekleniyorsa, bir kişinin yapabileceği ilişkileri, örneğin bir otomobilin geri tepkisi sesi ve sanki bir dövüş bölgesinde yangın altındaymış gibi tepki göstererek anksiyete ve TSSB gibi bozuklukları tedavi etme çabalarına yardımcı olabilir.

AraÅŸtırma ekibinin baÅŸkanı, 2015’te Bağımsız AraÅŸtırmacı olarak daha fazla destek alan 2010 Genç AraÅŸtırmacı burs sahibi Dr. Bo Li’ydi. Üç diÄŸer ekip üyesi ayrıca Young Investigator’ın hibe sahipleri idi-Dr. 2005 yılında Karl Deisseroth, 2013 yılında Dr. Sarah Ahrens ve 2014 yılında kurÅŸun yazarı Dr. Kai Yu’yu ağırladı. Deisseroth ÅŸu anda bir BBRF Vakfı Bilim Konseyi üyesi olarak görev yapıyor ve optogenetik geliÅŸimindeki rolü ile ünlü. bilim adamları renkli ışık demetleri kullanarak spesifik nöronların aktivitesini kontrol etmeye çalışıyorlar.

Li ve meslektaÅŸları, bu çalışmada farelerde yapay korkulu anılar yaratmak için optogenetik kullandılar. TekniÄŸi kullanarak, fareler kafeslerinin belirli bir odasında iken merkezi amigdala içinde nöronları aktive ettiler. Bu prosedüre giren farelerin o bölmeye geri dönme ihtimalleri daha azdı ve “kötü bir bellek” oluÅŸturduklarını düşündürdüler. Yeri kötü “deneyim” ile iliÅŸkilendirdiler. Aksine, merkezi amigdala’daki aynı nöronların engellenmesi farelerin önüne geçti. caydırıcı anıları etkili bir ÅŸekilde oluÅŸturmaktan.

Korku hakkındaki bilgilerin beynin içine nasıl depolandığını tam olarak anlamak , korku yanıtları için kaygısız olanları hafifletmede önemli bir adımdır. Kötü trafik kazasının kurbanı, daha sonra, bir otomobilin karşısında panik yapabilir; örneğin, herhangi bir tehlike oluşturmaması durumunda bile. Araştırmacılar, korku odaklı öğrenim haritasına yapılan bu gözden geçirmenin, bu tür zararlı anıları değiştirmeyi amaçlayan tedavi yaklaşımlarını bilgilendirmeye yardımcı olmasını umuyor.

Rose Waltsak insanlar, küçük insanlardaki kalıpları okumada yetenekli. Rose bir odaya gidebilir ve bir otistik çocuk belirleyebilir … ve bunu 30 saniyeden daha kısa sürede yapabilirsin (Waltsak, 2008). Springfield Massachusetts Public Schools’un otistik uzmanıdır. İşe 1990’lı yıllarda öğrenci ayarlama derslerine baÅŸladı. Bu süre zarfında, tavsiye arayan öğretmenler ona gelirlerdi ve sınıflarındaki bir çocuÄŸun “görünmediÄŸini” düşünüyorlardı. ÖrneÄŸin, bir öğretmen sınıfa “öğretmen bak” ın sükunete vereceÄŸini söylerse bir çocuk konuÅŸmaya ve sınıfı bozmaya devam edecekti. Rose davranışın, öğretmenlerin sorunlarını dile getirdiÄŸi baÅŸka birkaç çocuÄŸun paylaÅŸtığı bir düzene uyduÄŸunu keÅŸfetti. Onlar otistikti (Boston Çocuk Hastanesi)

Öğretmenler Rose’un, otistik çocukları tanımlamak ve çalışmak için gerekli olan özel insanlara sahip olma becerisine sahip olduklarını kabul etti. Otistik bir çocuÄŸun kendilerinin ihtiyaçlarına uyum saÄŸlamak yerine, öğretmenler “bunları Rose’un sınıfına koyar”. Rose, insanlara göre akıllıdır. Otistik çocukları öğretmek için tüm ilçe genelinde uygulanan bir müfredat hazırladı. Otizm hakkında çok az ÅŸey bilindiÄŸinde, bunu herhangi bir resmi eÄŸitim almadan baÅŸarmış olması ÅŸaşırtıcı, hatta dikkate deÄŸerdir.ve az sayıda kaynak mevcuttu. İç radarı bir ÅŸekilde ona baÅŸkalarının gözden kaçırdığı örnekleri tanımasına yol gösterdi. Rose’un erken çalışmalarına dayanarak, öğretmenleri otistik çocukları belirlemek ve öğretmek için eÄŸitmek için sistem genelinde bir müfredat ve çaba var. “Onları Rose’un sınıfına koymak” yerine, birçok otistik çocuk ÅŸimdi düzenli sınıflara baÅŸarıyla mainstream edilmiÅŸtir.

GERÇEK BÃœYÃœKELER Birisine “nasıl gidiyor” sorusunu sorarsanız ve iÅŸler bittiÄŸinde “harika” yanıt verirlerse, yüz mikroskopta anlık bir üzüntü sergileyecektir. Gerçek bir sihirbaz deÄŸilseniz, bu mikro ifadeler çoÄŸu insan için görünmezdir. Bunun nedeni, bu mikro ifadelerin saniyede 1/25 ila 1/50 süren son derece hızlı bir ÅŸekilde ortaya çıkmasıdır (Ekman, 2009) (Eyes for Lies, 2005). ÇoÄŸu kimse, bu mikro ifadeleri algılamak için zamanla eÄŸitilebilir. Bununla birlikte, yalan söyleyen birini bulmada doÄŸal görünen birkaç kiÅŸi var. Renee onlardan biri.

Bir kiÅŸinin aldatmayı tespit etme yeteneÄŸini test etmek için bir araÅŸtırmaya katılan 20.000 kiÅŸiden biridir  (Edward, 2009). 20.000’den fazlası okuduktan sonra Renee de dahil olmak üzere yalnızca bir avuç bunu yapabildi. Onlara, “insan kalıplarının nüanslarını saptamak için olaÄŸanüstü uyuÅŸan gerçek büyücüler” denir; yüz ifadeleri (gülüşmeler), beden dili ve konuÅŸma ve düşünme yolları.

Kaynak: Ekman Yüz Ä°fadeleri Gülümseme Resimleri Pinterest’in Ãœzerinde Tutun

Ortak bir video kaset izleyebilme ve gerçeÄŸe ya da birkaç saniye içinde yalan söyleyen kiÅŸilerin aldatılmasına yönelik mikro ifadeler ve diÄŸer ipuçlarını tespit etme becerisine sahipler (O’Sullivan, 2009). Renee ÅŸimdi ÅŸirketleri, profesyonelleri ve kanuni yaptırımları baÅŸkalarını aldatmayı teÅŸvik etmek üzere eÄŸitmek için danışıyor.

DENTAL MYSTERY Ä°lk Colorado hastaları grotesk boyalı diÅŸlerle karşılaÅŸtığında Dr. McKay’i ÅŸaÅŸkına çevirdi. Bir hastanın diÅŸleri o kadar kötü boyandı ki, kahve içine batmış gibi görünüyordu.

McKay, nihayetinde “Colorado kahverengi lekesi” nin gizemini birkaç yıl sonra çözerek yüzyılımızın en büyük koruyucu saÄŸlık tedbirlerinden biri haline geldi. AraÅŸtırması sırasında McKay, hastaların lekeli diÅŸ minesiyle diÅŸ çürüğü arasında ilginç bir model ortaya çıkardı. Frederick McKay, hastalığa yakalanan hastaların diÅŸlerinin çürümeye karşı ÅŸaşırtıcı derecede dirençli olduÄŸunu keÅŸfetti (McKay, 1929).

İçme suyu flor için test edildiğinde gizem çözüldü . Boyamanın endemik olduğu çeşitli bölgelerdeki suyun olağandışı element konsantrasyonları için test edildi. Tüm alanlarda ortak olan bir desen, yüksek florür düzeyleri idi. Ayrıca endemik diş boyamanın norm olduğu bölgelerde çürüme oranlarının çok daha düşük olduğunu kaydetti.

Florürle korunan çocukların çürümeye karşı dayanıklılığının kanıtı, 1944’te Grand Rapids, Michigan, içme suyuna florür eklemek için ilk BirleÅŸik Devletler topluluÄŸu haline geldiÄŸinde geldi. 1944’ten sonra doÄŸan çocukların diÅŸ çürüğü yüzde 60 azaldı (Ulusal SaÄŸlık Enstitüsü, 2011). Florür diÅŸ çürümesine karşı savaÅŸta diÅŸ bilimi ana silahı olmayı sürdürüyor. McKay’in keÅŸfi, yüzyılımızın diÄŸer büyük önleyici saÄŸlık önlemleri arasında yer alıyor (National Institutes of Health, 2011).

Rose, Renee ve Frederick McKay her biri dünyaya yeni gözlerle baktı ve daha önce hiç görmedikleri şeyleri gördüler. Onların gözlemlediği yeni kalıplar otistik çocukları tanımlama ve eğitme biçimimizi değiştirdi, insan aldatmacasını belirledi ve diş çürümesini önledi. İnsanlardaki kalıpları tanıyan akıllı ve yetenekli insanlardı. İnsanlar akıllı olmayanlarımız, sayıları, doğayı , görselleri ve kelimeleri desenleri tanıyan yeteneklerimizi gösterebilir . Çünkü hepimizin beyni ile yetenekli kalıpları tanıma kabiliyeti, bu beceriyi kendimizde tanımayı öğrenebilir ve çıplak gözle fark edilmemiş olabilecek modelleri görmeyi öğrenebiliriz. Buradaki mesaj beyinin sana ne söylemeye çalıştığına dikkat etmektir. Keşif hemen önünüzde olabilir veya her gün karşılaştığınız bir şeyler veya bazı etkinlikler yoluyla olabilir.

Engelleyici öğrenme odağı olsa dahi OKB için ERP tedavisine yönelik bir meydan okuma , OKB ile ilişkili korku başarılı tedaviyi takiben yine de geri dönebilir. Örneğin, tedaviyi düşünerek tedaviden ayrılan danışanlar, eski tetikleyicilerin tekrar tetiklenmeye başladığı ve OKB ile ilgili zorlayıcıların geri döndüğü (Quirk, 2002) korku derneklerinin kendiliğinden iyileşmesini yaşayabilir. Birçok danışan, özellikle de terapistin ofisinde her zaman olduğu gibi, ERP tedavisinin bağlamının tutarlı olması durumunda, bağlam değiştikçe korkularının yenilenmesine neden olabilir (Culver, Stoyanova ve Craske, 2011). Üçüncüsü, danışanların olumsuz ya da stresli yaşam olaylarından sonra korkularını geri alması mümkündür (Ricker & Bouton, 1996). Son olarak, danışanlar, gerçek korkulu sonuçlarla takıntılı olduğu zaman, korkulan derneklerini de yeniden alabilirler. Bu sonuçların hepsi bir zamanlar                    geleneksel terapi ayarı bırakılır.

BiliÅŸsel ve duyuÅŸsal alanlardaki araÅŸtırmalar ışığa dökebilecek olan ÅŸey, terapötik stratejilerin, ÅŸiddetli OKB ve diÄŸer kaygı temelli bozuklukları olan bireyler için ÅŸimdi bir meydan okuma olduÄŸu bilim adamlarının engelleyici düzenlemeyi nasıl artırabileceÄŸidir. Sosyal sinirbilimi araÅŸtırması, ERP tedavisi sırasında inhibe edici öğrenmeyi arttırmak için böyle yararlı bir stratejinin dilsel iÅŸlemeyi, özellikle etiketlemeyi etkilediÄŸini ortaya koymaktadır.Lieberman ve arkadaÅŸları (2007), bir dizi fMRI çalışması aracılığıyla kiÅŸinin duygularını sözel olarak belirttikleri sırada saÄŸ ventrolateral prefrontal korteksi aktive ederek amigdalayı azaltırken her ikisi de OKB kompulsiyonlarıyla ortaya çıkan davranışlar gibi kaygı verici tarz tepkilerini azaltır. Beyin, yürütme iÅŸlevlerinden sorumlu prefrontal kortekste yer alarak, enerjisini, planlanmış ve limbik sistem aktivitesini “nemlendiren” ve konuÅŸan korku uyandıran bir uyarı veya saplantı sırasında yaÅŸanan doÄŸal “kavga veya uçuÅŸ” tepkisine koyar.Buna ek olarak dağılma tekniklerine kıyasla, biliÅŸsel yeniden deÄŸerlendirme ve tek başına maruz kalma, ERP ile birlikte etiketlemeyi azaltarak cildin iletkenliÄŸini azalttığını (örneÄŸin ter) ve amigdalayı aktive ettiÄŸini ve bu kazanımların aylar sonra yapıldığını tespit etmiÅŸtir (Kircanski ve ark., 2012 )!

Yakın zamanda inhibe edici öğrenmeyi arttırdığı bilinen diÄŸer önemli geliÅŸmeler , uyarı ipuçlarını kullanarak, öğrenmeyi daha yüksek bir oranda genelleÅŸtirerek, uyaranlara ERP görevlerine çeÅŸitlilik katarak ve zaman zaman ERP’ye zorunlu olarak yok olmasını saÄŸlamak için çeÅŸitli baÄŸlamlarda terapiye girmeyi içerir. tutarlı yok olma.Buradaki fikirler, uyarıcı madde zaman zaman fiilen korkulan sonuç ile eÅŸleÅŸtirilirse, bir uyarana yönelik önleyici iliÅŸkinin daha da derinleÅŸeceÄŸini gösteren literatürden kaynaklanmaktadır. Bu tür deÄŸiÅŸiklikler, OKB hastalarının daha fazla biliÅŸsel esneklik öğrenmeleri için fırsatlar yaratır ve bazen korkulan durumun gerçek olabileceÄŸini ve böylece bireyleri tehdit tahminlerinde belirleyici olmaya teÅŸvik etme ihtimaline izin verir. Ayrıca, uyarıların ve baÄŸlamların ERP’ye deÄŸiÅŸkenlik etmesinin önemi, daha önce aynı korkulan sonuçlar ile iliÅŸkilendirilen birden fazla ÅŸartlandırılmış uyarıcıya karşı geldiÄŸinde, önleyici iliÅŸkilerin güçlendiÄŸini gösteren kanıtlardan kaynaklanmaktadır. Pratikte, bunun tedavi için ne anlama geldiÄŸini “korku hiyerarÅŸileri” yaratmak yerine tek tek pozlama yapmak yerine, bir korkuyu “fethedip” “daha yüksek bir” korkuya yönelmek, OKB hastalarının terapistleri için daha yararlıdır Birden çok korkulan öğeleri yalnızca bir poz oturumuna entegre edin. Bu, koÅŸullandırılmış uyarıcıların gerçek dünyada karşılaşılma biçimine daha iyi yaklaşır ve korkulan durumlarla karşılaşıldığında önleyici birlikteliklerin elde edilme olasılığını artırır.

Kaynak: Creative Commons / Oliver Kepka

ERP’nin baÅŸarılı bir ÅŸekilde çalıştığı bir mekanizma olarak engelleyici öğrenmenin ardındaki son destek ve kanıtlar göz önüne alındığında, ERP’nin birincil bileÅŸeni olan alışkanlık desteÄŸi (alışkanlık ve inhibe edici öğrenme kuramları arasındaki fark üzerine daha fazla bilgi için geçen makale) ile karşılaÅŸtırıldığında önemli sonraki adımlar bu tür yeni araÅŸtırmaların gösterdiÄŸi ÅŸeyleri OKB ve kaygı temelli rahatsızlıklarda uzmanlaÅŸmış terapistlerin günlük uygulamalarına entegre edecektir. Sosyal yapılandırmacılık fikrine geri dönülmesi gereken önemli bir husus, toplumun zihinsel saÄŸlık uzmanlarına “uzman” olarak ortak bir anlayış kazandırması ve bu güvenin yerleÅŸtirildiÄŸi profesyoneller tarafından kazanılması ve tutulması gerektiÄŸi, bu da küçük bir görev deÄŸildir .Halkın zihinsel saÄŸlık uzmanlarına yatırım yaptığı güveni hak etmenin bir yolu, terapistlerin belirli alanlarıyla ilgili literatüre devam ettirerek terapistlerin hastalarından mesleÄŸe sorumlu kalmalarını ve literatürün sıklıkla deÄŸiÅŸip deÄŸiÅŸmediÄŸinin fark edilmesidir ritüel olarak eski ama rahat ve tanıdık teknikler kullanmadan zihinsel olarak esnek ve bu alanlarda daha ileri araÅŸtırmalarla kaçınılmaz olarak geliÅŸecek olan zamanın en iyi uygulamalarına açık olma konusunda psikologların istekliliÄŸi üzerine.

Merhamet, gerçek anlamını kaybederek hızla kullanıldığı bir kelime haline geldi. Birçok kiÅŸi (ve kuruluÅŸlar), ‘merhameti’, yoksulluÄŸun ortadan kaldırılmasına ve çevrenin korunmasına destek verdikleri ÅŸekilde , yani çok fazla ÅŸey yapmak zorunda kalmadıkları sürece lehte olduklarını belirtmektedir.

Ä°lk bakışta, bu biraz dehÅŸet vericidir … Ancak gerçek yürekten duyulan ÅŸefkat içten özeldir ve kolaylıkla karıştırılır. Merhamet, insan doÄŸasına öylesine gömülmüştür ki, az insan bunu yaÅŸayamaz. İnsanların düşüncesizce, adaletsizce veya haksız davrandığını gördüğümüzde öfkelendiÄŸimiz gerçeÄŸi, insanlığın özünde merhametli doÄŸasına bir vasiyetname. Cinsiyetçilik, ırkçılık ve eÅŸitsizlikten dolayı öfkeliyiz, çünkü merhametli yaratıkları önemsiyoruz. EÄŸer olmasaydık, o zaman sadece öfkeli olmazdık, onlarla ilgili umursamazdık. BaÅŸkaları için hissettiÄŸimiz ÅŸefkatten savaÅŸ bile ederiz, bunun yanlış olduÄŸunu düşünüyoruz. Merhamet insandır. Ve garip görünse de, bizim için de iyi.

Chapel Hill’de North Carolina Ãœniversitesi’nden Dr. Barbara Fredrickson ve insanlık duygusu konusunda dünyanın önde gelen araÅŸtırmacılarından biri, ÅŸefkat gibi olumlu duyguların geliÅŸtirilmesinin , yaÅŸamdaki baÅŸarıyı ve genel mutluluÄŸu aÅŸamalı olarak arttıran dört temel kaynağı oluÅŸturmaya yardımcı olduÄŸunu söylüyor . Öncelikle, mevcut anı dikkatle düşünme becerisi gibi biliÅŸsel kaynaklar oluÅŸturmaya yardımcı olur . Bu da, konsantrasyonu , yaratıcılığı ve odaklanmayı geliÅŸtirir. İkincisi, yaÅŸam boyunca bir ustalık hissi verme becerisi gibi psikolojik kaynaklar yaratmaya yardımcı olur. Bu, anksiyete, stres, depresyondan korunmaya yardımcı olabilirve sıkışmış veya tükenmiÅŸ olma duyguları. Üçüncüsü, duygusal destek verme ve alma gibi sosyal kaynakları oluÅŸturur. Bu, aile baÄŸları ve arkadaÅŸlıklar kurmak ve sürdürmek için yardımcı olur. Ve dördüncü olarak, bağışıklık sistemini artırarak fiziksel kaynaklar oluÅŸturmaya yardımcı olur, böylece yaÅŸamınız daha saÄŸlıklı ve daha enerjik hale gelir. Bu dört kaynağı geliÅŸtirmek, yaÅŸamın zorluklarını daha etkin bir ÅŸekilde karşılamanıza ve fırsatlarından yararlanmak için size yardımcı olacaktır.

Kısacası Dr. Dr Barbara Fredrickson: ‘Ä°nsanlar olumlu duygulara kalpleri açtığında, kendi büyümelerini onları daha iyi hale getiren ÅŸekillerde tohumlar.’

Dikkat , böyle olumlu duyguları arttırmanın oldukça etkili bir yoludur. Bunu birçok seviyede aynı anda yapar, ancak öncelikle insanların önceden bastırılmış duygularıyla yeniden baÄŸlantı kurmalarına yardımcı olarak çalışır (ayrıca şefkatle doÄŸrudan ilgilenen ‘Sevecenlik’ meditasyonu gibi özel uygulamalar da vardır ). Aynı zamanda, insanların duygularının yoÄŸunlaÅŸmasıyla aşırı duygusallaÅŸmalarını sona erdirmek için duygularının birçok farklı ‘lezzetini’ ayırıp anlamalarını saÄŸlar.

Buna iyi bir örnek, insanların ÅŸefkat ve empati kurma biçimlerini yanlış anlama (ve hissetme) yoludur . Empati, baÅŸka bir kiÅŸinin zihninin ve duygularının paylaşımını saÄŸlarken, ÅŸefkat aktif bir ÅŸekilde baÅŸkalarının acılarını hafifletmeye çalışır. Burada önemli fark yatıyor: ÅŸefkat aktifken empati pasiftir. Empati, bazı açılardan, merhamet için gerekli öncüdür. Bir baÅŸkasının sıkıntısını hafifletmek için motive edici bir güç saÄŸlar. Fakat etik açıdan tarafsız olduÄŸu için aynı zamanda ‘olumsuz’ ya da zorlayıcı bir duygu olabilir.

Ä°nsanlar sıklıkla merhameti empati ile karıştırmaktadır. Oldukça acımasız bir benzetme, farkı vurgular: Bir iÅŸkenceci başınıza bir silah koyar. Empatik bir iÅŸkenceci silahı çocuÄŸunuzun başına koyacaktır. Merhametli biri silahı indirir … Aynı durum. Aynı aletler. Yalnızca çiÄŸ duygusal verilerin yorumlanması farklıdır.

Dolayısıyla empati tek başına oldukça tehlikeli olabilir (ve kuşkusuz az kendine saygılıdır). Aklıma göre, empati, hafif bir eğlencelik veya hatta röntgencilik taşıyor . İronik olarak çoğu kez niyetlerin en iyisine sahip olan haber medyası tarafından canlandırılıyor. Yirmi Birinci Yüzyılda Empati, aynı zamanda zihinsel sağlık ve refah için çok zararlı olabilir . Hepimiz savaşın parçaladığı dünyanın görüntülerinden rahatsız edici görüntülerle boğulduk. Yetenekli gazeteciler, fotoğrafçılar ve yayıncılar, en çok rahatsız olan hikayeleri ve imgeleri almak için yarışıyorlar. Empati daha sonra onların ruhumuza girmesini ve zihinsel refahımızı olumsuz yönde etkiliyor olmasını sağlar.

Karanlık siyasi ve ekonomik güçler aynı zamanda doÄŸal empati anlayışımızı bizi uzun vadede etkilenemeyeceÄŸimiz arızalanabilir savaÅŸlara sürüklemek için kullanabilirler. Bir ÅŸey kötülüğünü atlatırlarsa, genç erkekleri ve kadınları öldürmeye gönderirdiktatörlük ve barış getirmek. İnsanlar ‘bir ÅŸey yapılması’ gerektiÄŸine inanan kiÅŸilere yönlendirildikleri için onları uçurmaya gönderdikleri baÅŸka bir ÅŸey daha var. Oldukça basit bir ÅŸekilde, son 20-30 yılda yapılan birçok Batı müdahaleleri, sadece silah endüstrisini zenginleÅŸtirmek, “bir ÅŸeyler yapmak” arzumuzu tatmin etmek ve heyecan verici görüntüler içeren haber kanalları saÄŸlamak için hizmet etmiÅŸtir. Peki ne bitti? İç savaşın gidiÅŸatını etkileyebilir miyiz? Daha merhametli bir yaklaşım, korkunç ÅŸeylerin gerçekleÅŸebileceÄŸini ve onları kesinlikle kontrol etmediÄŸimizi kabul etmek olacaktır. Bu senaryolarda, en iyi uygulama ÅŸekli tıbbın ilkesini benimsemektir. Yani: ‘Önce, zarar vermeyin’. Ve bu hiç bir ÅŸey yapmamak anlamına gelebilir.

Olumlu duyguların büyümesini aktif biçimde geliÅŸtirerek empatiyi merhamet yerine koyma eÄŸilimine karşı koyabiliriz. Yakın tarihli çalışmalar, bunu Metta (veya Sevecenlik) olarak bilinen belirli bir meditasyon türü kullanarak yapmanın mümkün olduÄŸunu göstermiÅŸtir. Görkemli bir çalışmada, Dr. Fredrickson ve North Carolina Ãœniversitesi’ndeki meslektaÅŸları, bu meditasyon uygulamasının, merak, eÄŸlence, umut, sevinç, huÅŸu ve sevgi kadar çeÅŸitlilik gösteren duyguların zevkini ve yoÄŸunluÄŸunu arttırdığını keÅŸfetti.[i] Buna karşılık, bu olumlu duygular, mutlu ve yaratıcı bir yaÅŸam için gerekli dört temel kiÅŸisel kaynağı, yani; biliÅŸsel, psikolojik, sosyal ve fiziksel. Bu, meditasyonu yapanların hayatta artan bir amaçla kendilerini buldukları, daha fazla arkadaÅŸları olduÄŸu, daha mutlu ve daha saÄŸlıklı olduklarını ve sonuç olarak hayatlarından memnun oldukları anlamına geliyordu. Ve zamanla, bu duygular geliÅŸmiÅŸ yaratıcılık, düşüncenin açıklığı, biliÅŸsel esneklik ve merhamete yol açar. Bu çok da erdemli bir daire; mutluluk baÅŸarıya götürür – ve daha büyük bir mutluluk için baÅŸarı kazanır. Bunlar sadece kendileri için hoÅŸ geldiniz sonuçları deÄŸildir. Son zamanlarda yapılan çalışmalar, bu tür pozitif ruh hallerinin doÄŸrudan farklı düşünmeyi geliÅŸtirdiÄŸini keÅŸfetti; bu da yaratıcılığın altında yatan düşünce tipidir. [Ii]

Belki de, topluca düşünmeyi ve daha yaratıcı davranmayı öğrenebilirsek, dünyanın sorunlarıyla daha etkin bir şekilde uğraşabiliriz. Onlarla empati kurma riskinden ziyade, istihbarat ve merhamet ile baş etmeyi öğrenebiliriz .

Budist yazar Thich Nhat Hanh ve öğretmen, ” Korku geçmiÅŸe odaklanmış veya geleceÄŸi düşünmemizi saÄŸlıyor ” dedi . Korkumuzu kabul edebilsek, ÅŸu anda tamamlandığının farkına varabiliriz. Şu anda, bugün, hala yaşıyoruz ve bedenlerimiz muhteÅŸem çalışıyor. Gözlerimiz hala güzel gökyüzünü görebilir. Kulaklarımız sevdiklerimizin sesini hala duyabiliyor. ”

Parlak, güzel ve mükemmel görünüyor. Tek sorun, çoğumuz beş dakikalığına yapamayacağımız, tüm yaşamlarımız için bırakmamızdır. Bu öğretiler, kelimeleri dinledikten sonra bizi değiştirmek için eğitmek değil, daha doğrusu ideal olanın bir rehberidir. Bu zihin durumunun birçoğu için var olduğuna, ancak çoğumuz için mevcut olmadığını düşünüyorum. Yine de oraya gitmeye çabalıyorum ve belki de işin asıl noktası budur.

Hayatımızdan kaygıları tamamen ortadan kaldırmakla ilgili değil ; Bu mümkün değildir ve kendinizi başarısızlığa mahkum etmeye gerek yoktur. Her endişeniz olduğunda kendinizi duygusal olarak dövmeniz gerekmez. Her gün bir Xanax IV alacağız. Şimdi, endişelenmenin iyi bir şey olduğunu söylemiyorum, ama ne yaparsan yap, korkunç bir şey değildir ve kronik bir endişe olsa bile, tam ve uzun bir hayat yaşayabilirsiniz. Bu kadar zevk alamazsınız, ancak sizi öldürmez. Bu sadece benim görüşüm değil: Araştırmayı yaptım ve günlük korku ile yaşayarak her zaman iyileşip kaldığımızı bildirecek kadar uzun yaşadım. Ve evet, endişelenmek de zaman kaybıdır ve benim için şu an olmak için çabalamaya devam edecek motivasyon .

Böylesine korkunç bir dünyada yaÅŸarken korkusuz bir insan olmak zor. The Guardian’a göre, bir olayda dört veya daha fazla kiÅŸi vurulduÄŸu, ancak atıcı da dahil deÄŸil, ortalama her on günde bir dokuzuncu olarak tanımlanan bir toplu atış var. 1,735 günde 1,516 kütle çekimi var.

Anladım, evden çıkıp bir konser yapmak artık bir risk ve herkes bunu düşündü. Çocuklarımızı bile korkmadan eÄŸitiyoruz; bu yıllar önce baÅŸlamıştı. “Ördek ve örtü” hatırla. Büyüdüğim dönem buydu ve bugün küçük çocuklar okula giderken metal dedektörlerini gezmek zorundalar. Korku artık toplumumuza gömülü. Teröristler istediklerini elde ediyorlar ya da düşünüyorlar.

Hepimiz korkudan yaşamayı öğrenirsek kazandılar. Bunun yerine, biraz ihtiyatla yaşarsak ve acıyı geride bırakırsak kazanacağız. Aynı kişisel yaşamınız için de geçerlidir. Sizi korkutan şeylerin karşı karşıya kalması gerekir ve geçmişte mucizeler gerçekleştiren ve tekrar yapmaya hazır ve hazır olan bu içsel güce sahip olduğunuzu kendinize hatırlatmanız gerekir.

Evrene biriniz olmak zorunda değilsiniz. Kendinize daha da kötüleştiğinizi hatırlatarak kendi durumunuzu biraz daha iyi kontrol etmeniz yeterlidir ve bu mevcut durumdan da kurtulacaksınız.

Hayattan zevk alacağınıza ve sizi aşağı çekmeye hazır bir şey olmasına rağmen en sonuna kadar yaşayacağınıza karar verin. Bu hepimiz için doğrudur. Onlara bakmayı bıraktığımızda endişelerimiz hep orada. Onları sadece yanına almanızı ve yapamayacağınızı düşündüğünüzde, burada bir seçim yapacağınızı unutmayın: olumlu olanı yapın.